سه‌شنبه 2 اسفند‌ماه سال 1384
قاب عکس

روی دیوار اتاقم تو یه قاب عکس چوبی               
تو کنارمی هنوزم با یه دنیا عشق و خوبی

                  تو کنارمی هنوزم میون این همه دیوار
                  هنوزم چشمای نازت به چشام زل زده انگار

گل سرخ یادگاریت میگه که آهای دیوونه
اون دیگه برنمیگرده چرا یادت نمیمونه؟

                 من که باورم نمیشه آخه همبغض صمیمی
                 همه سهم من از تو بشه این عکس قدیمی

مگه میشه برنگردی من که باورم نمیشه
وقتی که هنوز تو این عکس با منی مثل همیشه

                هنوز این اتاق خالی این چراغ نیمه روشن
                همه شاهدن که هیچوقت تو نرفتی از دل من

کاشکی این دنیای دلگیر قد قاب عکس ما بود
که فقط تنها واسه من توی دنیای تو جا بود

                شاید اون وقت تو نگاهم دیگه بارونی نمیموند
                دل من تو عکسی کهنه دیگه زندونی نمیموند

مگه میشه برنگردی من که باورم نمیشه
وقتی که هنوز تو این عکس با منی مثل همیشه


عناوین آخرین یادداشت ها

برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید

نام کاربری

.....
X
تبلیغات
رایتل

*
*
*
*
*
*
*
.
X
تبلیغات
رایتل
... ....